Ervaringen

WIJ-ERVARINGEN uit DAGBOEK RELATIEWEEK 2010
Over ‘wat doe ik vandaag voor jou‘ om te investeren in onze relatie?

Dag 7
Jij zat alsmaar in mijn hoofd deze week! Wat doe ik voor jou vandaag, hoe voel jij mijn liefde, vroeg ik me elke dag bewust af. Ik had me deze week voorgenomen om de Marriage Week ook echt te beleven. Wat is er gebeurd? Is deze week anders dan normaal geweest? Heb ik mijn roze bril opgezet?!
Ik heb meer gezien wat jij doet, hoe jij doet, maar vooral wie jij bent. Ik dacht je te kennen na 35 jaar, maar je blijft me verrassen…
Ik heb ook meer over mijzelf geleerd. Hoe ik reageer, hoe ik besluiten neem, wat ik waardeer.
Maar nog meer over wie wij zijn. Er is meer sprake geweest van een echte verbinding tussen ons, kort samengevat.
Ik ben verbaasd geweest dat deze korte ‘diepte investering’, die de Marriage Week voor ons is geweest, zo’n effect teweeg kan brengen. Zo gezond maakt en zo intelligent is. Maar ook zo gemakkelijk. Het is een positieve benadering, die de aan-en-uit-knop in mijn hersenen weer meer op AAN heeft gezet tussen ons. (EM)

Dag 6
Vanavond hadden we een conflict. Jij beloofde iemand iets te geven, waarmee ik het niet eens was. Met stemverheffing maakte ik je dat overduidelijk. Ik probeerde mijn gelijk te halen, liet je daarom niet uitpraten, maar overdonderde je met mijn argumenten. Weg was ons wederzijds vertrouwen, en weg mijn respect voor jou. Ik voelde me boos en later neerslachtig. Mijn emoties waren met me op de loop gegaan. Jij verdedigde je, maar ik kende je motieven al. Ik wilde ze niet meer horen. Ik voelde me alleen en viel stil.
“Maar als je pijn voelt, stop je dan met liefhebben van de ander tot het is bijgelegd?” spookte het door mijn hoofd. Iets wat ik pas ergens gelezen had. De verleiding was er even om het zo te laten. Na een adempauze vroeg ik je om meer uitleg. Los van mijn vooringenomen ideeën kon ik naar je luisteren. Jouw antwoord leek me toen heel logisch en voor de hand liggend. Het werd me weer eens duidelijk hoe anders jij denkt en voelt en hoe anders jij de dingen aanpakt. Het lukte me om jou meer inzicht in mijn gedachten te geven en samen vonden we een geschikte oplossing. (EM)

Dag 5
Kijken naar een DVD ontspant ons, weet ik. Vanavond is onze ‘WIJ-avond’ en ik stelde voor om samen naar een romantische film te kijken. We gingen er voor eentje met bekende acteurs. “Bijzonder sterke film”, zo stond er, “over twee jonge mensen die alles op het spel zetten om hun dromen waar te maken.” Dat belooft wat!
Toen we op de helft waren gekomen, merkte ik verveling bij jou. Hoewel ik benieuwd was naar de afloop, gaf ik dit keer geen tegengas toen jij voorstelde te stoppen. Ik kon wel invullen wat jij ongeveer dacht, maar ik wilde jou nu horen. Oprecht geïnteresseerd en met een ‘leeg’ hoofd vroeg ik je: “wat betekenen deze beelden voor jou?” Het bleek een prima moment over onze diepste dromen. Waar een film al niet goed voor is! (EM)

Dag 4
Ik wilde ook op de fiets. Jij gaat altijd op de fiets, daarom blijf je zo fit en is je huid zo mooi. Ik moet altijd van alles meenemen, vind ik, of moet na het werk nog snel even naar de winkel. Maar hoe blijf ik fit en in balans?, had ik me afgevraagd. Dagelijks bewegen als gewoonte, en goed voor het milieu. Het leek me de oplossing. We moeten de eerste kilometers dezelfde kant op, maar ik wilde nog een cadeautje inpakken. Ik nam afscheid, zodat jij tenminste op tijd zou kunnen komen. Gehaast zocht ik een muts, want het was heel koud vanochtend. Nee, toch maar die andere gepakt, want ik zie er niet uit zo! Snel, snel, snel, maar ik vroeg niet om je hulp.
Toen stond mijn fiets al klaar met opgepompte banden. “Gaat veel vlugger zo”, lachte jij lief. Ik voelde hierin jouw antwoord op mijn liefde. Samen fietsten we weg, nog nagenietend van ons heerlijke ontbijt op bed… (EM)

Dag 3
Jij kwam naast me zitten en we dronken samen thee en waren samen moe. “Wil jij met me meedenken?”, vroeg jij na een poosje en je pakte je computer.
Nu nog, dacht ik! Jij liet me jouw presentatie zien. Wat kan ik daar inhoudelijk nou aan bijdragen, was mijn eerste gedachte. Maar de toon waarop je mijn hulp gevraagd had, was me niet ontgaan. Ik werd me weer bewust dat jij voor mij de belangrijkste bent. Ik besloot te doen wat ik kon, en dat was gewoon naar je  luisteren. Jij legde me de opbouw van je inleiding uit. Ik stelde een vraagje ter verduidelijking,  jij ging weer verder en ineens bleef je stil. “Hier draait het om”, en plots wist jij de onduidelijkheid in je redenering te voorschijn te halen.
We keken nog naar de overgangen, zetten samen wat puntjes op de i, en haalden er nog een foutje uit. Na een uur samen helemaal op te zijn gegaan in jouw werk, was het af. Ik was zonder moeite heel wat wijzer geworden in meerdere opzichten en onze relatie was gegroeid. (EM)

Dag 2
Jij kwam thuis. Ik hoorde de sleutel in het slot en ik bleef boven achter mijn computer. “Ik kom eraan”, riep ik, “even dit berichtje versturen.” Met dat ik dit zei, herinnerde ik me de gedachte van daarnet: 22:15, jij komt zo thuis. Stop nu, want dat vind jij fijn… Oké, ik begin opnieuw!
Jij was achter de piano gekropen, maar het spel klonk gehaast. Ik besloot naast je te gaan zitten. Jij speelde later je lievelingsmuziek op mijn verzoek, en na een poosje begon je spontaan te vertellen hoe jij je voelde.
Jij voelde weer dat er plaats in mijn hart was voor jou. (EM)

Dag 1
“Marriage Week 2010 is begonnen, en ik wil er ook iets mee doe, maar wat?”, dacht ik ’s morgens bij het opstaan.
Aan het einde van de dag stonden wij naast elkaar in de badkamer.
Terwijl ik mijn lenzen uitdeed, vroeg ik mij zomaar af waarom jij verliefd op mij was geworden zoveel jaar geleden.
Vandaag, zondag, was de rust terug in ons huisje. De werkweek was vol met extra activiteiten geweest voor ons beiden. Nu, vandaag, voelde ik jouw nabijheid wanneer jij naast me zat. Een steels kusje, een hand door je haar, een extra glimlach waren het gevolg. Toch leek jij wat afwezig steeds. Op mijn ‘verliefd zijn’ vraag antwoordde jij verrast: “omdat jij zo zelfstandig was, zo sterk, maar o zo vrouwelijk…”. Jij gaf me een warme kus, die ik beantwoordde.
Wij, waren er weer. (EM)

Ervaring
Hij en zij, 30 jaar getrouwd, met pensioen en sinds 5 jaar zijn de kinderen uit huis.  Zij zegt: “Ik vind het helemaal niet gezellig om samen aan tafel te eten. Noem mij een reden waarom we dat zouden doen. Zo’n eetstoel zit niet lekker en ik  ben veel sneller klaar dan jij en om nou te zeggen dat we van die boeiende gesprekken hebben………..”
Hij: “Vroeger bij ons thuis zaten we na het eten nog tijden na te praten, was heel gezellig…….”
Zij: ja ja…. en het gesprek viel stil.
Een dag later op zondag: Zij: “ik heb wat hoofdpijn en heb helemaal geen zin om te koken, zou jij dat willen doen en dan ruim ik de keuken daarna op.”
Hij (aan tafel): ” Wat vond je ervan vanmiddag?”
Zij (verbaasd, hij vraagt nooit iets): “Ja leuk, initiatief van jou, kon ik zo aanschuiven, dat maakt een groot verschil voor mij.”
Hij: “ja, dat merkte ik.”
Er volgt een gesprek waarbij we tenslotte elkaar vertellen wat we waarderen in het gezin waar hij uitkomt en vice versa.
Zij: “het is fijn zo met elkaar te spreken, want ik merk dat je nu niet in de verdediging springt zodra ik mijn mening geef.” (AD)