Eerst een gezin, dan een ring

BD&Magazine fotografie S. Eikenaar, M.FischerIn het Brabants Dagblad & magazine van zaterdag 28 mei las ik een artikel van Anne Bonthuis over huwen. In de afgelopen veertig jaar veranderde de volgorde van ‘eerst trouwen, dan kinderen’ naar ‘eerst kinderen en dan trouwen’. Ze beschrijft aan de hand van verhalen en bevindingen van twee jonge gezinnen, de hoofddemograaf van CBS, een trouwambtenaar en een weddingplanner de veranderde volgorde. In het artikel zegt Jan Latten van het CBS: “Stellen vinden het leuk om te trouwen als het gezin is voltooid en de kinderen erbij kunnen zijn. Iets dat veertig jaar geleden nog ondenkbaar was.”

Bij dit artikel stond ik even stil en als vanzelf kwam de vraag bij me op of deze verandering in trouwgewoonten ook positieve gevolgen voor de toekomst zal hebben? Dit lijkt me zeker het geval: minder scheidingen! Want het “ja” van de ouders met je kinderen om je heen lijkt meer een “ja” aan de kinderen zelf, dan wanneer zij er fysiek nog niet zijn. Trouw je eerst, dan zeg je impliciet “ja”, maar nu horen de kinderen zelf hun ouders “ja” zeggen. Bovendien zien de kinderen de vreugde op de gezichten van hun moeder en vader en kunnen zo meer meevoelen wat het omdoen van de ringen hun ouders doet. Omgekeerd ervaren de ouders hoe blij hun kinderen zijn en hoe die genieten van de liefdevolle momenten tussen hun vader en moeder. Wederzijdse vreugde, een stevige herinnering en hulp voor die lastige momenten die je in elk huwelijk tegenkomt.

“Je geluk delen”, “het gezin vieren”, “het huwelijk als sluitstuk”, het zijn allemaal redenen om de liefde te vieren, te verdiepen en te vernieuwen. Liefde is van alle tijden en roept nog steeds veel vreugde op. Door Elly van Meel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *