‘Een goed huwelijk bestaat uit sleur’ volgens Ger Groot: bron NRC 18 februari 2012. Meer een benadering vanuit het individu, het ik. Gelukkig niet meer alléén, maar samen stilzwijgend op de bank achter de tv.
‘Liefde is… evalueren’ volgens Joke Hermsen: bron NRC 25 februari 2012. Meer een benadering vanuit de relatie, het wij. Verliefdheid en vriendschap, praten, reflectie, zorg voor de kinderen, maar ook iedere vijf jaar een relatie evaluatie.
In beide artikelen vind ik wel iets terug uit eigen ervaring in ruim 35 jaar huwelijk. Vaste rites, vaste gewoontes voor de gewone dingen zijn best belangrijk. We kijken uit naar de vaste wandelingen door de polder, uitstapjes op de fiets naar de stad, samen activiteiten organiseren of gewoon een spelletje na het eten ’s avonds op zondag.
Wellicht is dit de sleur waar Ger Groot over spreekt.
Voldoende tijd hebben voor elkaar. Niet alleen je baan, je vrijwilligerswerk of de kinderen. Nog vóór de kinderen komt onze eigen relatie! Kinderen varen er alleen maar wel bij als er liefde is tussen ons. Ze hebben eerder ouders nodig die elkaar liefhebben, dan ouders die met hen spelen, zo hebben we vaak gezien toen ze nog klein waren.
Praten met elkaar is ook een belangrijk element in onze relatie. Eén avond per week alleen voor elkaar is echt niet te veel. Het gekke is: je hebt veel meer om over te praten als je elkaar vaker ziet dan wanneer je elkaar maar zelden ontmoet. En door meer te spreken, krijgen ook de kleine dingen reliëf, maak je verandering mogelijk en doorbreek je de verveling. Wanneer ik mijn gevoelens deel die ik gedurende de dag hebt ervaren bij de grote en kleine voorvallen, ook al lijken ze onbenullig, dan versterkt dit de intimiteit van onze liefdesband.
En misschien is dit wel de vriendschap en de reflectie waar Joke Hermsen op doelt.
Maar er is nog meer. ‘Wie ben jij eigenlijk met wie ik getrouwd ben’, heb ik me regelmatig afgevraagd. Ik heb in ons huwelijk stap voor stap geleerd om me in mijn man in te leven (empathie), waardoor ik ben gaan voelen wat er in hem omgaat. En ook hij is dit steeds meer gaan doen, waardoor onze liefde meer persoonlijk en wederzijds is worden. Gewoon vragen wat jij, de ander, wil en niet gissen of stiekem verwachten, is een eyeopener gebleken voor ons.
Ook wij hebben aanhoudende moeilijkheden ondervonden, maar hebben afgeleerd om ultimatums te stellen! Die ondermijnen het vertrouwen en het gevoel van veiligheid. Voor mij, als vrouw, is me veilig voelen, juist noodzakelijk en de basis om telkens opnieuw te kunnen beginnen.
Open staan voor de hand die oprechte vrienden of wijze mensen je aanbieden, kan helpen, zien wij om ons heen. Als ze aangeven dat het verstandig is om hulp in te roepen, wijs dat dan niet meteen af ook al is dat je eerste reactie. Het is tegenwoordig echt geen taboe meer om je te laten helpen door een psycholoog of door een huwelijkscursus te doen.
Kortom in een goed en gezond huwelijk hebben wij ervaren, geven beide partners evenveel aandacht aan het ‘jij’, ‘ik’ en het ‘wij’. Mét en dóór elkaar gelukkig! Door Elly van Meel.